Yaşım 31. Gençsin diyorlar.
Ben sürekli öğrenen, heyecanı yüksek bir insandım. Şimdi bakıyorum kendime de bırak yeni şeyler öğrenmeyi, bildiklerimi unutuyor gibiyim. Bu yaşlanmış olmak değil midir?
Beni hayata bağlayan, hayatı bende yaşanacak kılan çok az şeyim var. Bitse de gitsek gözüyle bakıyorum artık. Bu bıkkınlık, devam etmeme isteği yaşlanmış olmak değil midir?
Özlüyorum güzel günlerimi. Yeni güzel günler yaşamaya gayret ediyorum. Bir gün mutlaka tekrar yaşamayı severim diye umut ediyorum. Bekledim, bekliyorum. Bu gidişle de beklemeye devam edecek gibi duruyorum.
Umarım bir gün “ulan sen de ne karamsar takılmışsın” diye bakabilirim bu günlere. Umarım o gün iyimser, iyi yaşayan, iyilik saçan biri olurum. Eskiden olduğu gibi…
Gökyüzünün rengini unutacağım neredeyse. Daha fazla göğü izlemeliyim. Uzaklara bakıp hayal kurmalıyım. Her kötü dönem elbet geçer gider. Ben o iyi günlere sağlam çıkmalıyım.
Comments are closed.