Hayat uzun bir yol. Her yolculuk öyle ya da böyle zor geçer. Bir yerimiz olsun isteriz ama var mı yerini beğenen?
Güneşli bir günde ağaç gölgesinde oturmak istiyorum. İnsanlardan sıyrılmış, aklıyla başbaşa kalmış şekilde bomboş oturmak.
O kadar uzun süre öyle kalmak istiyorum ki belki günler sürecek. İnsana dert açan şey yine insan. Açılan dertler hep maddiyattan.
Ne var sanki olmasa çok paran? Şart mıydı diğerleri gibi yaşaman?
Mutlu olmak çok kolay ki. Her an her şeyle oyun kurabilirsin. Bazen bir yürüyüş bile iyi hissettirmiyor mu?
Gördüğün kadarını yaşa. Başka şey sokma hayatına. Geldik, gideceğiz. Hikaye bu kadar kısa.
Comments are closed.