Evet, aylar sonra geri döndüm. Burada yazmadığım süre içerisinde kardeşlerim ile aramdaki bağı kuvvetlendirdiğim bir süreç yaşadım. Hatta bir keresinde buraya yazmaya niyetlendiğim bir yazıyı direkt onlara yazdım. O yüzden de yoktum bir süredir.
Gelgelelim bugün niye geri döndüm? Eşim şehir dışında. Dershanede kalan son kişi olalı 2 saat geçti. Aklıma üniversitede yalnız geçirdiğim 1-2 yıllık zaman dilimi geldi. O zamanlar da kütüphanede tek başıma oturur, sabahlardım. Şimdi de ona benzer bir durum var.
Koca bir şehirde yalnız olduğunu düşünmek. Arayıp yanıma çağırabileceğim ya da yanına gidebileceğim kimsenin olmaması. Belki de vardır ama bunu benim bilmiyor oluşum. Bu kötü bir his gerçekten.
Saatlerce boş boş konuşmak istiyorum ama ev ile işteki sorumluluklar artık belimi bükmeye başlıyorlar. Sorumsuzca takılmayı özlüyorum. Sebepsizce bir yerde olmayı. Orada olmalıyım hissinden uzak olmak.
Cümle yazmaya o kadar üşeniyorum ki geri dönüp okursam salak saçma şekilde yazdığımı fark edip bu yazıyı yayınlamayabilirim.
Ama yayınlanacak. Çünkü neydi? Bir gün gelecek buraya ihtiyacım kalmayacak ve ben bu siteyi çok mutlu bir şekilde sileceğim. Bu yazılar olsun ki, silinecek malzeme çıksın.
Comments are closed.