İnsanların birbirini rahatlıkla yaftalamasından, iftiralara kolay kanmasından bunaldım. Kaçıncı yüzyıldayız? Hala masal anlatır gibi “şu şöyle yapmış”, “aslında bu böyleymiş” gibi laflar nedir?
Bir dayanağın olmadan, gözünle görmeden nasıl anlattığın şeyden bu kadar emin konuşabilirsin? Bu hastalık!
Üzerine bir de yanlışını gösterebilecek argümanın varsa açıp gösteriyorsun “bu sahte” demiyorlar mı!? Aaaaağh! Ya sen konuşurken belge bile sunmadın. Senin konuştuğun doğru da benim gösterdiğim belge niçin sahte!?
Yalan konuşmak günah değil mi? İftira atmak, dedikodu yapmak haram değil mi? Hani hassasiyetler?
Güzel günlerimizi başkalarının ne yaptığını konuşarak geçirmeyelim ki günlerimiz güzel devam edebilsin. Lütfen. Buna hepimizin ihtiyacı var.
Comments are closed.